In januari hebben we in België na twaalf mooie jaren afscheid genomen van Bruno Claeys, de meest gelauwerde mannelijke zwemmer aller tijden.  Bruno bleef gedurende 10 jaar ongeslagen op alle Belgische zomerkampioenschappen op zowel 50 als 100 rug en verzamelde in groot bad maar liefst 27 titels.  Ook op alle BK’s klein bad was hij paraat en won tot nu toe alle titels ooit op 100 rug in klein bad en pakte op die kampioenschappen in zeven jaar maar liefst 19 titels. Wetende dat deze topzwemmer zijn carrière steeds heeft gecombineerd met diverse zaken, zoals striptekenen en theater, maakt van deze man een zwemmer die we nooit zullen vergeten.

Het zal me altijd bijblijven, de 100 rug op het BJK 1998 te Mol waar Dieter Mortier, de toenmalige vedette, al op voorhand gewonnen leek.  In de laatste 25 meter zagen we plots veel water opspatten en een wilde kolos zwom naar de eerste plaats.  Het was dankzij een betere aankomst dat Mortier zijn derde titel pakte, maar alle ogen waren toch gericht op de grote onbekende zwemmer die uit het water kwam gekropen.  Techniek was de jongeman blijkbaar nog behoorlijk vreemd, maar wat een power straalde hij uit !  Het komende jaar bleef het rustig rond de verrassing van dat tornooi, tot de volgende zomer waar Bruno Claeys het vuur aan de schenen van Sven Vereecken, de toenmalige rugslagspecialist, kwam leggen.  In de reeksen 50 rug pakte hij zijn eerste Belgische (junioren) titel en verbeterde hij eensklaps het Oostvlaamse record tot 28.06.  Op de 100 rug moest hij de juniorentitel aan Vereecken laten, maar in de finale revancheerde hij zich met een bronzen plak in het algemene klassement voor Vereecken.  Ondertussen raakten de resultaten van de laktaattesten van Claeys bekend aan de buitenwereld, en bleek dat de jongeman een zéér grote motor bleek te hebben en ongeziene laktaatresultaten liet optekenen. De winter daarop werd hij Vlaams kampioen op 50 rug, maar op de meeste andere wedstrijden schitterde hij door zijn afwezigheid.  De geruchten gingen dat de zwemmer amper trainde en enkel na stages kon presteren.  Feit was dat Bruno zijn prioriteiten niet énkel bij het zwemmen legde, maar de volgende zomer stond Claeys er in elk geval opnieuw.  Opvallend was dat Bruno op elk kampioenschap vooral technisch erop vooruit ging, waardoor hij alle zwakkere punten stilaan weggewerkt kreeg.  Weer bij de junioren pakte hij tijdens de reeksen vier juniorentitels op 50 rug, 100 rug, 100 vrij en 50 vlinder.  Enkel op de 200 rug moest hij de één jaar jongere Joris Buijle nipt voor zich laten. In de finales nam Bruno definitief de fakkel over en pakte zijn eerste Belgische seniorentitels op 50 en 100 rug.  De titel van Belgisch Kampioen op deze nummers zou hij tot op de dag van vandaag nooit meer afgeven !

Claeys was vertrokken en de trein zou lang doorrazen.  In januari 2002 trok hij met de Vlaamse selectie naar de World Cup wedstrijd in Parijs, waar hij met 56.25 bewees zelfs tegen de Europese top geen bleek figuur te slaan.  Enkele maanden later op de Flanders Grand Prix in Brugge klokte hij met 56.59 zelfs zijn limiettijd voor de Europese kampioenschappen en pakte hij zijn eerste Belgische record.  Zijn 26.65 op 50 rug was een haalbaar record, maar hij zou deze besttijd tijdens zijn ganse carrière maar liefst zeven keer scherper stellen.  De volgende keer dat hij het record verbeterde was op de Vlaamse Kampioenschappen 2003, waar Bruno trouwens zijn enige seniorentitel pakte op een andere slag dan rugslag (100 vrij in 51.90).  Het was toen een absolute glorietijd bij MZV met naast Bruno o.a. Swusten, Lasoen, Adam, De Poorter, VanderHoogerstraeten, Van Koeckhoven, De Smet, De Waele en anderen.  De sfeer was optimaal in de toenmalige ploeg, al kwam er vanuit de technische staf van MZV toch soms twijfels rond Claeys.  Bruno zou het zwemmen niet voldoende au serieux nemen, en niet genoeg commitment tonen.  Claeys liet het in elk geval niet aan zijn hart komen en zwom lustig door.  Ook op de BK die zomer pakte hij “zijn” drie titels, en trainde vlot door naar het eerste BK klein bad dat dat jaar in november zou georganiseerd worden in Bastogne.  Daar werd hij dé man van het tornooi dankzij een razendsnelle 54.95 op 100 rug.  Destijds een chrono, waarvan men dacht dat men in België enkel nog maar van kon dromen.  Coach Pascale Verbauwen was blij, maar stak haar onvrede toch niet onder stoelen of banken.  Als die jongen nu eens zou willen trainen … !

Van het één kwam het ander en Bruno verhuisde naar de Brugse Zwemkring, waar coach Rik Valcke hard aan het werken was met o.a. Mathieu Fonteyn en Brian Rijckeman.  Valcke stond bekend als een zeer bekwame coach met een voorliefde voor hard en veel trainen én met een groot hart voor zijn zwemmers.  Bruno werd hier opgevangen, maar legde de lat voorlopig niet té hoog.  De eerste jaren zouden zijn studies Pol & Soc de voorrang krijgen.  Bruno bleef de Belgische titels aan elkaar rijgen, maar de eerste jaren zagen we enkel de tijden op de 200 rug vooruit gaan.  Bruno combineerde zijn universitaire studie niet enkel met zwemmen, maar blonk ook uit in het striptekenen en in improvisatietheater. 

Het duurde tot de Flanders Grand Prix in 2007 vooraleer een vooraanstaande Belgische zwemsite (sic) blokletterde: ‘De boom van Brugge is back !’  En jawel, zijn 56.58 in groot bad was een tijd die niets aan de verbeelding overliet.  Op het zomerkampioenschap verbeterde hij twee maal zijn eigen BR op 50 rug en zette met 26.26 een tijd neer die goed was voor een Europese TOP25-tijd.  In november op het BK klein bad werd het 25.49, 53.84 en 1.58.59 waarmee hij twee Belgische records verbeterde van de legendarische Stefaan Maene, die al van 1994 de boeken opfleurden.  En in maart 2008 op het EK te Eindhoven pakte hij ook het record 100 rug in groot bad over van Maene.  In december 2008 beleefde Claeys een internationaal hoogtepunt, waar hij op het EK klein bad in Rijeka met 25.12 en 53.19 schitterende tijden zwom.

In januari 2009 plaatste Bruno zich op de Antwerp Diamond Swimming Race dankzij een straf BR op 50 rug voor het WK die zomer in Rome.  Het debacle van dat ‘shinysuits-tornooi’ ligt nog vers in ons geheugen, al liet Bruno zich dit niet aan het hart komen.  Met 25.84 en 56.34 zette hij schitterende tijden neer, maar zonder superpak raakte hij hiermee niet verder dan een 36ste plaats.  Op de aansluitende Belgische kampioenschappen pakte Bruno –voor de vorm- opnieuw de drie titels in tijden die stuk voor stuk nooit eerder gezien zijn op een Belgisch kampioenschap.  Nog een week later stond Bruno met het comedygezelschap de Neveneffecten op het podium van Pukkelpop.

Op het laatste BK klein bad leed Bruno een onverwacht verlies, waar hij op de 50 rug geklopt werd door de negen jaar jongere Dieter Dekoninck (25.28 vs 25.31).  Wellicht een mooi teken dat de jeugd klaar is voor de overname.  Op de 100 en 200 rug liet hij zich niet verrassen en pakte opnieuw de titels.  Eén maand later bleek al snel dat het BK een maand te vroeg kwam, want op het EK klein bad in Istanboel zette Bruno op 200 rug een knap persoonlijk record neer van 1.56.14, waarmee hij ook het BR van Maene op deze afstand begint te benaderen.

Ondertussen was er bij BZK al het één en ander veranderd. Fonteyn trainde al een tijdje in Zuid Frankrijk terwijl Rijckeman zijn horizonten in Rome ging verkennen.  Na een fantastische carrière van 12 jaar besloot Bruno om na de Flanders Grand Prix 2010 definitief te stoppen met topzwemmen.  Het einde van een grootse zwemcarrière, maar ongetwijfeld ook het begin van een volledig nieuwe carrière, want als we van één ding zeker zijn is dat we Bruno nog wel ergens zullen zien opduiken.

Bruno, bedankt voor de mooie jaren, en het ga je goed !